Tag: Jackson’s Art

เพราะสีสันคือชีวิต

การที่งานยุ่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะออกนอกบ้านไปสเก็ตช์ต้นไม้สักต้น ทำให้สมุดสเก็ตช์ที่พกติดตัวตลอดเวลาต้องปิดปกไว้ไม่ได้รับน้ำหมึกและสีน้ำเลย แต่ด้วยความที่เป็นคนที่ชอบสีสันสดใส สีแดงสีเหลืองสีส้มนี่ขาดไม่ได้เลยสำหรับชีวิต พอเจอกับอะไรก็แล้วแต่ที่มีสีเหล่านี้ก็มักจะถ่ายรูปเก็บไว้ …ซึ่งถ่ายเก็บไว้ทำไมก็ไม่รู้ แต่ก็มีครั้งนี้แหละที่ต่อให้งานยุ่งแค่ไหนก็ตามก็ยังอยากที่จะสเก็ตช์ให้ได้สักครั้ง

sketchlandyard-may-1

โคมไฟที่ส่องแสงสว่างในร้านอาหารญี่ปุ่นของชั้นอาหารห้างเทอมินัล 21 …โคมไฟดวงใหญ่สีแดงที่เด่นสะดุดตา ภายในส่องแสงเหลืองทองสว่างเรืองรองทำให้ปรรยากาศทางเข้าร้านแลดูสนุกและน่ารื่นรม สีแดงและส้มของแสงทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะลงมือสเก็ตช์โคมไฟดวงนี้

sketchlandyard-may-2

ผมสเก็ตช์ลายเส้นแบบเรียบง่ายให้เห็นเป็นเค้าโครงของรูปภาพโดยรวมไว้ก่อน จากนั้นจึงลงสีน้ำตามแสงเงาที่เห็น แต่แต่งแต้มเพิ่มความสดใสให้ดูเหมือนราวกับว่าโคมไฟในสมุดหน้านี้กำลังเปร่งแสงออกมาจริงๆ เมื่อลงสีเสร็จจึงแต่งเส้นเพิ่มรายละเอียดในหลายๆ จุด ทั้งนี้ก็เพื่อให้เส้นที่วาดทับสีน้ำนั้นเป็นเส้นที่มีสีเข้มและชัดเจน ภาพจะได้ดูมีมิติและแสดงถึงริ้วรอยของการใช้งานให้เด่นชัดยิ่งขึ้น

 

sketchlandyard-may-3

หัวจ่ายน้ำสำหรับใช้ในการดับเพลิงสีแดงอาจจะเป็นของที่เห็นจนชินตาสำหรับใครหลายต่อหลายคน แต่หัวจ่ายอันนี้มีความพิเศษในตัวของมัน เนื่องด้วยเพราะผมอาศัยอยู่ในเขตชุมชนที่มีผู้คนผ่านสัญจรไปมา และมีคุณลุงคุณป้าที่อาศัยอยู่ระแวกนี้เดินพบปะพูดคุยไปมาหาสู่กัน บางครั้งลุงและป้าคงเดินจากบ้านมาไกลก็เกิดอาการเมื่อยเนื้อเมื่อยเข่า หัวจ่ายน้ำดับเพลิงจึงถือเป็นที่นั่งชั้นดีในเวลาที่พอเหมาะพอเจาะเช่นนี้ อีกทั้งเมื่อนั่งพักแล้วยังสามารถที่จะหยุดมองดูวิถีชีวิตของผู้คนที่ผ่านไปมาเพื่อความเพลิดเพลินได้อีกด้วย ผมมักจะนั่งทานอาหารกลางวันที่ร้านข้างๆ นี้อยู่เป็นประจำจึงเห็นได้ว่า เจ้าหัวจ่ายหัวนี้มีประโยชน์มากกว่าใช้แค่ดับเพลิงจริงๆ ร่องรอยสีที่หลุดร่อนบอกเล่าเรื่องราวได้เป็นอย่างดีว่ามันได้ทำงานรับใช้ “ก้น” ของลุงและป้ามานานนับครั้งไม่ถ้วน

 

sketchlandyard-may-8

ลองมองไปรอบๆ ตัวดูนะครับ ค้นหาสีสันที่เราชื่นชอบเป็นพิเศษ สีสันที่ทำให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกที่อยากจะถ่ายภาพเก็บไว้หรือสเก็ตช์ลงสมุดในแบบของเราเอง สิ่งต่างๆ เหล่านี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้เราจับปากกาแล้ววาดภาพ แถมยังอาจได้เห็นเรื่องราวในอีกแง่มุมนึงหากเราเฝ้ามอง สังเกต และใช้เวลาร่วมกับมัน

ปล. เขียนหล่อๆ แบบนี้พอกลับมาอ่านตั้งแต่ต้นแล้วขนลุกชะมัด!

อุปกรณ์ที่ใช้

ผมเกลียด Starbucks!

แฟนพันธุ์แท้สตาร์บัคส์คนไหนอ่านแค่หัวข้อตอนนี้แล้วอยากจะเข้ามาไฝ้ว์กับผมขอให้อ่านให้จบก่อนนะครับ เดี๋ยวจะเมื่อยนิ้วเพราะมัวแต่พิมพ์มาม่า

หลายคนคงทราบดีครับว่าไอตัวกระผมนั้นเป็นคนที่เสพติดกาแฟเป็นอย่างมาก วันใดไม่ได้สูบกาแฟเข้ากระแสเลือดวันนั้นแทบเรียกได้ว่าสถานะทางอารมณ์เหมือนผีชีวะเลยทีเดียว มันไม่สดชื่น โลกมืดหม่นมัวหมอง อะไรก็ดูเชื่องช้าไปเสียหมด…เฮ้อ…นอนในออฟฟิศมันเลยเสียดีกว่า

การที่ผมเสพติดกาแฟในความหมายคือผมติดรสกาแฟครับ เลือกดื่มกาแฟแต่รสที่ชอบเท่านั้น คั่วแบบนี้ เมล็ดพันธุ์นี้ กลั่นช็อตออกมาที่เวลาเท่านี้ถึงจะสมบูรณ์แบบ ซึ่งดัดจริตมาก!! ใช่ครับผมรู้ตัวดี…มันจึงเป็นนิสัยเสียที่ติดตัวมาจากเชียงใหม่ซึ่งมีร้านกาแฟที่ถูกปากผมหลายร้านแถมยังเดินทางไปดื่มได้สะดวกแต่พอย้ายมาทำงานที่บางกอก การหากาแฟที่รสถูกปากสักร้านช่างเป็นไปได้ยากเย็น เข้าห้างก็มีแต่กาแฟแบรนด์ใหญ่ๆ จะออกนอกเส้นทางรถไปฟ้าก็ไปไม่เป็นไม่มีรถส่วนตัว ทำให้ได้ดื่มแต่กาแฟที่รสไม่ถูกปาก นั่นก็คั่วเข้มแล้วมาชงร้อนเหมือนให้ม้ากิน นั่นก็เบาบางไปหรือบางร้านสั่งเอสเพรซโซ่แต่เหมือนกินไมโลผสมเนสกาแฟ โว๊ะ! ดัดจริตมาก! …ส่วนพวกแกก็อย่าเอาเปรียบคนกินกาแฟนักสิฟระ! (ขอบ่นนิดนึง)

sketch-3

แต่แล้ววันนึงชีวิตผมก็เปลี่ยนไปครับ เพื่อนผมคนนึงเค้าได้แนะนำว่าถ้าอยากกินกาแฟทำไมไม่กินที่ร้านสตาร์บัคส์ล่ะ …แน่นอนว่าในใจผมต่อต้านเนื่องมาจากในอดีตเคยลิ้มลองไปหลายแก้วแต่ไม่เคยเป็นที่ถูกใจแม้แต่เมนูเดียว ราคานั้นก็แสนแพง มีแต่กาแฟเด็กเล่นน้ำหวานเต็มแก้วจนไม่ได้รสกาแฟ เกลียด!! แต่คราวนี้เพื่อนผมก็แนะนำว่าทำไม่ลองกาแฟเมนูนี้ดูล่ะ ถึงไม่เป็นกาแฟแบบอิตาเลียนแท้ๆ แต่รสชาติดีรับรองว่าต้องติดใจแน่ นั่นก็คือ Hot Caramel Macchiato ผมเลยสั่งด้วยความคาดหวังว่ามันจะเป็นแก้วช็อตเล็กเหมือน Macchiato แบบอิตาเลียน ซดน้อยแต่พอดีมีนมหน่อยให้พออยู่ท้อง แต่กลับกลายเป็นว่ากาแฟแก้วนี้เสริฟมาเป็น “โอ่ง” ครับ!! ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าไอคำว่า Macchiato ของไอร้านนี้มันจะเสริฟมามากมายขนาดนี้ เรียกได้ว่ากินอิ่มยันอ้วกได้เลย แต่ไหนๆ แล้วก็ขอลองลิ้มชิมรสสักหน่อยนะ

…ข้าขอคุกเข่าลงแต่เทพีกาแฟ…อร่อยมาก!! เมนูกาแฟแก้วนี้อร่อยเสียจริงจนผมต้องประหลาดใจ ถึงแม้ไม่ใช่กาแฟแบบต้นฉบับที่แท้จริงแต่เป็นการปรับสูตรให้เกิดเมนูที่ทำให้สามารถดื่มกาแฟได้ง่าย สามารถดื่มได้ทุกเพศทุกวัยซึ่งนี่แหละเป็นสิ่งที่มัดใจแฟนๆ สตาร์บัคส์เค้าหล่ะ เอสเพรซโซช็อตรสนุ่ม เทลงในนมร้อนที่สตีมเป็นอย่างดี ราดหน้าด้วยคาราเมลเข้มข้นหวานมันสูตรพิเศษของทางร้าน ทำให้กาแฟแก้วนี้อร่อยสามารถดื่มได้ง่าย ไม่จะกลางวันหลังมื้ออาหาร หรือจะเป็นหัวค่ำก่อนกลับบ้านเข้านอน กาแฟอุ่นๆ แก้วนี้ช่างเหมาะในทุกช่วงเวลาเสียจริง เข้าร้านครั้งหน้าลองสั่งกันได้นะครับรับรองว่าจะไม่ผิดหวัง(แถมอ้วนน้อยกว่ากาแฟปั่นกาแฟเย็นด้วยนะเอ้อ!)

sketch-1sketch-2

อีกสิ่งหนึ่งที่ผมเกลียดสตาร์บัคส์เข้าเส้นก็คือ “วัฒนธรรมที่ลูกค้าปฏิบัติ” ครับ ไม่ว่าจะเป็นการนั่งแช่ของลูกค้าตั้งแต่เช้ายันบ่ายด้วยน้ำมะนาวแก้วเดียว การติวหนังสือหรือขายตรงที่ทำกันแบบไม่เกรงใจใคร การถ่ายรูปแก้วกาแฟที่ไม่ว่าจะถ่ายมุมใดตีลังกาหรือนอนเหยียดบนพื้นก็ล้วนแล้วแต่จะมีโลโก้ของสตาร์บัคส์หันเข้ากล้องอยู่เสมอจนดู “ยิ่งกว่าจงใจ” หรือล่าสุดจะเป็นการนั่งสเก็ตช์ในร้านโดยที่กาแฟหมดแก้วไปนานแล้วแต่ยังไม่ลุกเสียที(อุย!) ทีแรกผมก็สงสัยว่าไอเรื่องพวกนี้มันอะไรของมันวะ? แต่พอมองและคิดดูอย่างถ้วนถี่แล้วต้องถือว่ากาแฟแบรนด์นี้ประสบความสำเร็จในการสร้างแบรนด์ทีเดียว ลูกค้ามีความภูมิใจที่ได้เข้ามาใช้บริการ ดึงลูกค้าให้อยู่ในร้านได้นานซึ่งมีโอกาสที่จะสั่งเครื่องดื่มเพิ่มได้ในภายหลัง(ข้อนี้ยังคงเป็นที่สงสัย) สามารถโปรโมทแบรนด์ผ่านลูกค้าได้โดยสมัครใจและไม่ต้องมีรางวัลมาเป็นข้อตกลง แถมทางร้านยังมีบริการให้เราได้ลองชิมกาแฟแปลกใหม่รวมถึงขนมจากทางร้านด้วยความเป็นกันเอง ทำให้ลูกค้าเกิดความรู้สึกเสมือนมาร้านกาแฟของเพื่อนที่รู้จักและอยากที่จะกลับมาอีกครั้งในโอกาสหน้า ทั้งหมดคือความเจ๋งของสตาร์บัคส์ที่ผมชื่นชอบและอดอมยิ้มไม่ได้ทุกทีเมื่อเข้ามาดื่มกาแฟในร้านและก็เห็นสาวๆ ถ่ายรูปตัวเองคู่กับแก้วกาแฟลงอินสตาแกรม นี่แหละครับคือ Starbucks Culture ที่น่าสนใจเสียจริง

อุปกรณ์ที่ใช้ :